Ditari I Ana Frank Analiza 【Chrome EXTENDED】

Në fund, ajo që na lë kjo analizë është një pyetje e pazgjidhur: – Një pyetje që e bën çdo fjalë të ditarit të saj më të rëndë edhe një herë. Përdor këtë artikull si një udhëzues të plotë për të kuptuar dhe analizuar "Ditarin e Ana Frank", një vepër që tejkalon kohën dhe gjeografinë.

Ky dualitet nuk është thjesht një çrregullim adoleshence; ai pasqyron mënyrën se si izolimi e amplifikon vetë-analizën. Në një hapësirë ku nuk mund të dilje jashtë, e vetmja aventurë ishte brenda vetes. Ana arrin të kapërcejë konfliktin me nënën e saj përmes kësaj analize: ajo e kupton se nuk e urrente nënën, por thjesht kishte një mënyrë tjetër të shprehjes së dashurisë. Le të shohim temat qendrore që dalin nga një lexim i kujdesshëm: a) Izolimi dhe kufizimi i lirisë Shtojca e fshehtë bëhet një metaforë e burgut të brendshëm. Ana përshkruan me detaje sesi ata nuk mund të ndezin dritat, të përdorin ujë të rrjedhshëm gjatë ditës, apo të hapin perdet. Ky izolim fizik krijon një mikrokozmos ku çdo zënkë familjare bëhet një dramë kombëtare. b) Shpresë kundër dëshpërimit Ndoshta tema më e fuqishme. Pavarësisht se Ana jeton me frikën e Gestapos, ajo shkruan frazën e famshme: "Megjithë gjithçka, unë ende besoj se njerëzit janë vërtet të mirë nga zemra." Analiza e kësaj fraze në kontekst sot është e diskutueshme për disa kritikë, por ajo përfaqëson kulmin e shpresës njerëzore. c) Rritja dhe seksualiteti Ana përshkruan hapur zbulimin e trupit të saj, menstruacionet, dhe kuriozitetin për marrëdhëniet seksuale. Këto pjesë të ditarit u censuruan nga babai i saj në botimin e parë (1952), por në "Botimin e Rishikuar Kritik" (1986) ato u rivendosën për të treguar një Ana autentike, jo një shenjtore. d) Dinamikat familjare dhe konflikti breznesh Në një hapësirë të ngjeshur, sulmet e Anës ndaj nënës së saj janë të shpeshta. Ajo e akuzon atë për ftohtësi dhe mungesë ndjeshmërie. Por më vonë, Ana pendohet: "Oh, nëse do të isha një vajzë tjetër, nëse nëna ime do të ishte një nënë tjetër..." Ky është një pasqyrim universal i marrëdhënieve njerëzore. 5. Fundi tragjik dhe rëndësia e veprës Më 4 gusht 1944, pas një denoncimi anonim (identiteti i të cilit mbetet i panjohur), Shtojca e Fshehtë u bastis nga SS. Ana, Motra e saj Margot dhe nëna Edith u dërguan në Bergen-Belsen, ku Ana vdiq nga ethet tifoide në shkurt ose mars 1945, vetëm disa javë para çlirimit të kampit. Nga tetë të fshehurit, vetëm babai i Anës, Otto Frank, mbijetoi. ditari i ana frank analiza

Ana mori një ditar për ditëlindjen e saj më 12 qershor 1942 dhe menjëherë filloi ta trajtonte si një shoqe imagjinare të quajtur "Kiti". Periudha e fshehjes (24 muaj) përkon me kulmin e persekutimit nazist. Analiza e këtij aspekti tregon se ditarit nuk i mungon asnjë detaj i madh: nga frika e bastisjeve, mungesa e ushqimit, deri te ndarja e njerëzve nga liria më elementare – era e jashtme. Ajo që e bën magjepsëse analizën letrare të këtij ditari është fakti se Ana Frank nuk ishte thjesht një kroniste; ajo ishte një shkrimtare e lindur. Gjatë qëndrimit në fshehje, ajo dëgjon në radio (nga Radios Orange) se qeveria holandeze në mërgim po kërkon dëshmi të shkruara për vuajtjet e luftës. Kështu, Ana fillon të rishikojë dhe rishkruajë fletoret e saj, me qëllim publikimin e tyre pas luftës. Në fund, ajo që na lë kjo analizë